چون می روی

چون می روی که رشته جان در ضِمان توست

چون می کنی خراب دلی کآشیان توست

تو پادشاه کشور حسنی همیشه باش

صد کاروان دیده و دل در امان توست

تیر مژه به قصد دل ما فکنده ای

تیری که بر خطا نرود در کمان توست

شهری به عشق روی تو گشته ست مبتلا

هر کنج شهر زمزمه سرخوشان توست

می گرید ابر چشم من ای مهر تابناک

در آن هوا که خنده رنگین کمان توست

محمود وار بر سر تاراج دل بیا

گنجینه خزائن دل مولتان توست

با یار بی تفاوت عاکف کسی نگفت

کاین خسته هم ز سلسله عاشقان توست

برچسبها: زمزمه, تابناک, رنگین کمان, مولتان, شعر و غزل